Dronten, januari 2009

 

 

“Maak groot de Here onze God, de Rots, Zijn werken zijn volmaakt

en al Zijn wegen recht. Een God van trouw is Hij, volmaakt in liefde, goed en rechtvaardig is Hij.”  (Opw. 284)

“De HERE is rechtvaardig in al zijn wegen, goedertieren in al zijn werken.” (Psalm 145:17)

 

Lieve bidders,

 

Dit wordt een nieuwsbrief die wat anders is dan de andere.

Het is een tijd stil geweest vanaf deze kant. Ieder van ons in de stuurgroep gaat momenteel door een heftige tijd en dan kun je soms niet anders dan pas op de plaats maken en stil worden. We zijn wel regelmatig bij elkaar geweest voor gebed; om samen de Heer te zoeken wat Zijn weg is.

 

Voor mij persoonlijk:

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar vaak heb ik toch gedacht dat we in onze wandel met de Heer en in de roeping die we van Hem hebben ontvangen van punt A naar punt B gaan… uiteraard zijn er hobbels, maar verder… “recht zo die gaat.” Zo ben ik tot op heden ook bezig geweest en daar is niets mis mee. Als je weet wat je roeping is dan mag je een recht spoor trekken, wat voor hobbels en obstakels je ook tegenkomt.

De Lydia’s die mij al langer kennen weten dat ze er ook zeker zijn geweest in mijn persoonlijk leven, maar toch, telkens was er de kracht van de Heer om ze te overwinnen en Zijn duidelijke opdracht: “Dit is mijn weg… wandel daarop!

 

Een paar jaar geleden ervaarde ik in mijn binnenste dat er nieuwe dingen zouden komen. Dat werd van diverse kanten ook bevestigd door profetische woorden die over mij werden uitgesproken. Lange tijd ben ik er – heel automatisch - vanuit gegaan dat die nieuwe dingen binnen Lydia zouden plaatsvinden, want in de afgelopen 23 jaar is mijn leven als het ware vergroeid met Lydia. Vanaf de start van Lydia Nederland in 1985 ben ik met hart en ziel betrokken bij het voorbedewerk van deze gebedsbeweging en het motto “Wat Hij u ook zegt, doe dat,” (Joh. 2:5) heeft me steeds opnieuw geïnspireerd om de Heer te zoeken om te vragen wat Hij op Zijn hart had voor ons. Die roeping is ook zeker niet veranderd. Wat dan wel?

Wat moet je dóen als je ervaart dat God nieuwe dingen wil doen, maar je ziet nog niet wat het is? Je kunt niets doen als je niet weet waar de weg heen gaat. Je kunt dan alleen maar zijn! Dit is heel erg tot me doorgedrongen door het boek “In het Verborgene” – met hart en ziel op zoek naar Zijn aanwezigheid, van Dr. Dale Fife (uitg. Dunamis; Een aanrader!)

Het enige dat je kunt doen is zijn in Zijn aanwezigheid en zolang God niets duidelijk maakt doorgaan met de dingen die je deed. En toch… steeds sterker kreeg ik een stuk onvrede over de situatie waarin ik mij bevond en heel langzaam (ik ben traag van begrip!) begon het door te dringen dat mijn tijd in Lydia voorbij is. Mijn sterke verantwoordelijkheidsgevoel is daarbij wel de grootste obstakel in dit alles (“Maar Heer, ik kan het toch niet zomaar loslaten? U wilt toch ook dat we trouw zijn? Nu meer dan ooit, is het toch nodig dat we op de bres staan en andere vrouwen aanmoedigen om op de bres te staan?” – allemaal reële bezwaren… maar toen kreeg ik opnieuw een profetisch woord, dit keer uit Jes. 43:18-19: “Denk niet aan hetgeen vroeger gebeurde en let niet op wat oudtijds is geschied; zie, Ik maak iets nieuws, nu zal het uitspruiten, zult gij er geen acht op slaan?”

Kort daarna – in mei 2008 – kregen wij door ziekte in het gezin van onze zoon de zorg voor kleinzoon Tijs die toen net 1 jaar werd. Daardoor werd ik volledig stilgezet. Gods wegen zijn wel rechtvaardige wegen, maar echt niet altijd rechte wegen van A naar B …

 

 

 

 

Deze gezinssituatie bestaat nog steeds en tenzij God een heel groot wonder doet, zal dit waarschijnlijk voor de lange termijn zijn. Er is geen andere optie, behalve weer een verdrietig Jeugdzorgdossier en dat willen wij niet. Tijs is inmiddels 8 maanden bij ons en wij - opa en oma - zijn weer dertig jaar terug in de tijd. We zijn aan het investeren in de volgende generatie.

Ik zie nu in dat God dit toelaat met een reden. Het is ‘back to basics’ maar ook méér in Zijn aanwezigheid. Soms moet je eerst radicaal het oude loslaten, voordat de Heer nieuwe dingen kan geven.

Ik heb ingezien dat trouw en verantwoordelijkheidsgevoel mooie gaven van God zijn, maar ze mogen nooit zwaarder wegen dan het doen van wat God wil. Ik heb geleerd dat het goed is om je van tijd tot tijd af te vragen of je weg nog wel overeenkomt met wat de Heer wil doen in jouw leven. Doen we goede dingen of Gods dingen?

 

Als stuurgroep hebben we hierover veel gesproken. In eerste instantie namen Dorien, Ans en Henny in juni 2008 mij allerlei dingen uit handen en nam ik een soort ‘sabbatical’, maar het werd duidelijk dat de Heer echt wilde dat ik definitief zou stoppen. Ik vond het toch heel moeilijk om dat tegen deze lieve zussen te zeggen, want het voelt alsof ik ze in de steek laat. Inmiddels heb ik ook aan het Internationale team van Lydia Fellowship International laten weten dat ik met ingang van 1 januari 2009 ben gestopt als coordinatrice voor Nederland.

Ik ben heel blij hoe liefdevol het Nederlandse team dit heeft opgepakt. Ik zal ze ook heel erg missen. Het is voor hen ook zeker nog geen duidelijke weg hóe verder te gaan. De komende maanden nemen zij de tijd om hiervoor de Heer te zoeken en om duidelijk te weten wat Zijn weg is voor Lydia in Nederland. Mijn vraag aan jullie is om veel voor hen te bidden en hen ook te bemoedigen in de taak die ze hebben. Wanneer je een woord van de Heer voor hen hebt, geef het dan door. Dat zal zeker gewaardeerd worden.

 

Houdt mijn besluit in dat ik stop met het doen van voorbede? Echt niet! Maar ik doe het weer “al luiers verschonend en zo”…

Nu alles in de wereld gaat wankelen en machten en krachten zich steeds meer toespitsen op de situatie in Israël en het Midden Oosten, nu meer dan ooit is het nodig dat we op de bres staan.

Maar ook is het meer dan ooit nodig dat we alleen maar doen wat Hij zegt! Net als Jezus alleen deed wat de Vader Hem zei. Dat maakt alle verschil, want daar zit Zijn opstandingsleven in.

 

Dit is dus geen afscheid, ik zie jullie vast nog wel eens op een Lydia dag of ergens anders waar gebeden wordt.

Ik wens jullie van harte Gods zegen toe en mijn gebed is dat Psalm 145 jullie getuigenis en proclamatie zal zijn tot Jezus terugkomt!

 

Een hartelijke groet,

Carla Kwakkel

 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------

 

Wel, dan nemen Ans, Henny en ik hiervandaan het stokje (en de pen) over van Carla. Dat zal even wennen zijn, zowel voor jullie als voor ons.

 

Voordat we ook maar iets anders schrijven willen we eerst Carla heel hartelijk bedanken voor de geweldige manier waarop zij dit werk al die jaren sinds 1985 geleid en geinspireerd heeft. Eigenlijk kunnen we haar helemaal niet missen. Wat is nou Lydia zonder Carla? Zo voelen wij dat. Maar we weten ook dat God niet wil dat we van personen afhankelijk worden, dus af en toe gooit Hij de boel eens flink door de war om alles nieuw en fris te laten zijn. Daarom laten we haar vol vertrouwen en in vrede gaan. En zien we mét haar uit naar de nieuwe dingen die God voor haar heeft. Ookal lijken die nieuwe dingen nu nog niet zo gemakkelijk, we kennen Gods karakter (zie de aanhef-teksten) en weten dat Hij een hoopvolle toekomst voor haar heeft, waarin zij zal bloeien in alle mooie gaven die Hij in haar heeft gelegd. Het is Zijn eer en vreugde om haar in haar bestemming te brengen. Het ontroert mij vaak te merken hoe toegewijd Hij is om dat te volbrengen aan een ieder van ons.

Dus, lieve Carla, namens alle Lydia’s in Nederland en ook velen in Europa (want je hebt ook je rol gespeeld in Lydia Europa): hartelijk bedankt voor al je inzet en toewijding aan de Heer, aan dit werk en aan ons allemaal!

 

Toen ik erover bad wat de Heer nog meer wilde zeggen door deze brief was het alsof ik Hem vol respect naar Carla hoorde zeggen: ‘Mijn boodschap voor jullie is die van Carla’s leven: Ik ben aan het schudden, en dat brengt verwarring en beroering, maar in die verwarring: weet en

vertrouw dat Ik alles in Mijn Hand heb, en dat jullie, die op Mij vertrouwen, volkomen veilig zijn. Dat Ik jullie door dit alles heen vorm en kneed en maak tot Mijn prachtige, stralende Bruid’.

‘Zijn werken zijn volmaakt en al Zijn wegen recht. Een God van trouw is Hij, volmaakt in liefde, goed en rechtvaardig is Hij.’  Een God van trouw, die wij mogen leren vertrouwen.

                                                                                                      

Dat willen we ook als stuurgroep doen. Hem vertrouwen dat Hij nieuwe dingen zal aangeven voor Lydia Nederland. Dat is meteen ook het enige wat we willen doen. Daarom willen we tijd nemen om te luisteren naar ‘wat Hij ons ook zegt’ zodat we dat kunnen doen. Dat betekent dat we op dit moment afzien van verdere acties. Ook de regiodagen zetten we even terug op de plank. (Sorry als je je al opgegeven had, of als dit jou ontrieft.)  Misschien willen jullie meebidden dat we Gods wegen mogen begrijpen en dat Hij Lydia Nederland krachtig gaat gebruiken in deze eindtijd op welke manier dan ook. Nogmaals: heb je een indruk of woord, schrijf/mail of bel het ons.

Zodra we nieuwe inzichten van God ontvangen hebben, zullen we dat weer met jullie delen.

 

Graag willen we jullie Gods rijke zegen toewensen, ieder in jullie eigen persoonlijke situatie en proces met de Heer. Een God van trouw is Hij, volmaakt in liefde …… voor jou.

 

Een hartelijke groet van ons team

Ans Meester

Henny Bakker

Dorien van ’t Hoog